Nick Ervinck

 

IRAM NAI

De veroordeling van Luc Tuymans, die met zijn schilderij ‘A Belgian Politician’ een foto Katrijn van Giel zou hebben geplagieerd, wekte verontwaardiging op bij vele Belgische kunstenaars. Door de foto op zijn eigen manier te interpreteren, schaart Nick Ervinck zich achter de mening van Tuymans en vele anderen in de discussie rond plagiaat in de kunsten. Het werk bevat een maatschappijkritische dimensie, want het doet de toeschouwer nadenken over de plaats en noodzaak van de beeldende kunsten in de samenleving.

De vormentaal die van het werk uitgaat, is kenmerkend voor het oeuvre van Nick Ervinck. Hij spendeert veel aandacht aan de vloeiende lijnen in zijn werken, wat bij deze sculptuur geen uitzondering is. Het haar van de figuur wordt gevormd door een kluwen van organische, bijna surrealistische lijnen en vormen, die een dynamiek in het werk teweegbrengen. Ook het gebruik van de gele kleur en de aandacht voor detail past in de stijl van de kunstenaar.

Vaak haalt Nick Ervinck inspiratie uit plantenmotieven, die een inherent dynamisch lijnenspel vertonen. De fascinatie voor de dynamiek en compositie van organische weefsels is een vaak voorkomend fenomeen in de beeldende kunsten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NICK ERVINCK (1981)

Door het cultiveren van een kruisbestuiving tussen het digitale en het fysieke, tast Nick Ervinck de grenzen tussen verschillende media af. Studio Nick Ervinck – in 2003 opgericht als een onderzoek- en designpraktijk – ontleent technieken van de nieuwe media om het esthetische potentieel en de veerkracht van beeldhouwkunst, animatie, installatie, architectuur en design te bestuderen. De studio maakt niet slechts autonome, geïsoleerde objecten, maar uit een bijzondere fascinatie voor de constructie van de ruimte, de fenomenologische beleving en belichaming ervan en de sculpturale inplanting. Studio Nick Ervinck geeft daarbij impulsen aan het ornament en koloniseert zodoende nieuwe virtuele of utopische territoria. Tijdens deze dynamische genese van de vorm smelten heterogene, strijdige concepten en paradigma’s samen tot één object, weliswaar bestaande uit gedifferentieerde deeltjes.

Nick Ervinck stelde onder meer tentoon in MOCA Shanghai, MARTa Herford, Kunstverein Ahlen, Buda Kortrijk, SMAK Gent, Zebrastraat Gent, HISK Gent, Odette Oostende, Superstories Hasselt, Koraalberg Antwerpen, M Leuven, Brakke Grond Amsterdam, MAMA Rotterdam, Biënnale Oklahoma en Telic Art Exchange Los Angeles/Berlin. In 2005 kreeg hij de Godecharle-prijs voor beeldhouwkunst en in 2006 won hij de Prijs Maïs van de stad Brussel evenals de prijs voor Beeldende Kunst van de provincie West-Vlaanderen. In 2008 ontving hij de publieksprijs voor nieuwe media van de stichting Liedts-Meesen en werd hij laureaat van de Rodenbach Fonds Award.

ARTIST STATEMENT

Ik ben altijd gefascineerd geweest door hoe kunst ontwikkelt door het toedoen van nieuwe materialen en technieken. Ontgoocheld door het gebrek aan vernieuwing in de beeldhouwkunst, richtte ik me tot architectuur, toegepaste wetenschappen en Nieuwe Media om een nieuwe vormentaal te ontwikkelen. Op dat kruispunt tussen architectuur en sculptuur ontstaat het onmogelijke en worden de grenzen van de representatie bijgesteld. De ontwerpen van de studio balanceren op de grens van functionaliteit, ruimtelijke interventie, digitale esthetiek en object georiënteerd eclecticisme.

Het gebruik van innovatieve 3D technologie stelt de studio in staat alle types van ingewikkelde geometrische of ornamentele patronen te produceren. Door het toepassen van copy-paste technieken in de virtuele omgeving, kan ik vormen en texturen ontlenen aan diverse bronnen: basilica’s, koralen, dinosaurussen, Rorschach inktvlekken, Chinese rotsformaties en bomen, manga, anatomie enz. Hoewel ik de 3D Max Software gebruik, zijn mijn ontwerpen met de hand gemaakt, zonder gebruik te maken van programmeren of algoritmes. Daarnaast zit mijn werk vol verwijzingen naar de traditie van de beeldhouwkunst (bijvoorbeeld naar Hans Arp, Henry Moore of Barbara Hepworth) en naar architectuur (denk aan Greg Lynn, die de blob als een constructief architecturaal principe introduceerde). Ik ben dan ook geboeid door hoe de computer kan bijdragen in de realisatie van nieuwe, organische en experimentele (negatieve) ruimtes en van sculpturen binnenin sculpturen. Ik focus daarbij op de spanning tussen blobs en boxes, die wordt gearticuleerd doorheen het digitale ontwerpproces.

Zowel organisch, geometrisch, vloeibaar en massief, demonstreren de gerealiseerde vormen de sculptuur als een cross-over, als een visuele hybride. Zwevend tussen High Tech en Low Tech, verwijzen ze zowel naar de klassieke sculptuur als naar de futuristische beeldtaal. Toch ben ik ervan overtuigd dat mijn werk zowel avant-gardistisch is (in het gebruik van de nieuwste technologie) en een historistische dimensie bevat (in de vele verwijzingen naar de

kunstgeschiedenis en het traditionele, manuele beeldhouwen). In tegenstelling tot puur computergegeneerde beelden lijden mijn ontwerpen niet aan amnesie.

http://www.nickervinck.com